Tydzień robotyki i nowoczesnych technologii

Tydzień robotyki i nowoczesnych technologii

Nazwa szkoły:
Niepubliczna Szkoła Podstawowa “Trampoline” w Warszawie 

Koordynatorzy:
Mira Chlebicka

Szkoła partnerska:
Gönen Süleyman Demirel İlkokulu, Turcja

Obszary tematyczne:
edukacja wczesnoszkolna, wychowanie fizyczne, informatyka, język obcy

Języki:
angielski, polski, turecki, francuski

Strona projektu:
https://twinspace.etwinning.net/50749/home

Nagrody i wyróżnienia:
Krajowa Odznaka Jakości
Laureat konkursu Nasz projekt eTwinning 2018

 

..Bardzo zależy nam na tym, by dzieci nie rezygnowały z naturalnej ciekawości i twórczości na rzecz bycia dobrze ocenionym. Nawet, jeśli projekt będzie dla nich tylko małym krokiem w dostrzeganiu i wyrażaniu siebie to z chęcią go podejmujemy i na takim podejściu chcemy opierać dalszą pracę…

 

 Tydzień robotyki i nowoczesnych technologii był projektem, który opierał się przede wszystkim na kreatywności dzieci i pracy przy użyciu urządzeń elektronicznych.  Jego celem było rozwijanie kompetencji matematycznych (logicznych) i informatycznych uczniów, uświadamianie im zagrożeń wynikających z korzystania z nowych technologii, wprowadzenie  w świat kodowania i tworzenia algorytmów oraz rozwijanie wyobraźni i kreatywności.

Koordynatorzy projektu postawili na twórcze myślenie, krótkie i angażujące aktywności, które bardzo spodobały się uczniom:

  • Wspólnie stworzyli szkolnego robota z pudeł i kartonów rozwijając swoją kreatywność.
  • Przygotowali rysunkowy kodeks zachowań związanych z nowymi technologiami poznając ich zalety i wady.
  • Grali i brali udział w zabawach wprowadzających ich do kodowania; mucha, pixel art, budowanie wieży z kubeczków zgodnie z zakodowaną instrukcją.
  • Programowali nauczyciela kanapko-bota – wprowadzenie pojęcia algorytmu na podstawie przepisu kucharskiego.
  • Uczestniczyli w warsztatach z budowania robotów, podczas których każdy uczeń pracował na własnym zestawie.
  • Projektowali nowe urządzenia i technologie, które ich zdaniem mogłyby znaleźć zastosowanie w życiu codziennym.
  • Programowali i poznawali budowę robota mBot.
  • Tworzyli prace graficzne i tekstowe podczas zajęć komputerowych na tabletach.
  • Ćwiczyli wyszukiwanie i selekcjonowanie informacji w siec.
  • Utrwalali i poznawali nowe słownictwo podczas komunikacji z partnerską szkołą.

Praca, nie licząc przygotowań, trwała tydzień

Dla obu partnerów był to pierwszy projekt. Udało im się zrealizować wszystkie zaplanowane aktywności, i kilka (np. wideokonferencja na Skype) dodatkowych. Każde działanie było dokumentowane i zamieszczane na TwinSpace. Na koniec podsumowano je wspólnym filmem.

Uczniowie również pracowali we wspólnej przestrzeni. Działali w mniejszych i większych grupach, a także indywidulanie korzystając z różnych materiałów i technik. Tworzyli rysunki, prace przestrzenne pracowali z piktogramami, grali w gry planszowe przybliżające im myślenie stosowane w kodowaniu. Zajmowali się także wspólnym programowaniem nauczyciela, który stał przed nimi i wykonywał polecenia.

Chętnie komunikowali się z grupą partnerską i przygotowywali swoje wypowiedzi w języku angielskim. Po raz pierwszy mieli oni okazję poznać uczniów zagranicznej szkoły łączyć się z nimi przez Skype oraz rozmawiać i pisać w języku angielskim w naturalnej sytuacji.

Partnerki przed rozpoczęciem projektu oraz w trakcie jego trwania miały bieżący kontakt mailowy. Wymieniały się refleksjami dotyczącymi zajęć, wysyłały pytania i propozycje, pomagały sobie wzajemnie z utworzeniem wydarzenia live, czy nowej strony na TwinSpace. Podzieliły się przygotowaniem materiałów do zajęć. Np. polska szkoła zajęła się opracowaniem kart pracy na zajęcia z kodowania, po stronie drugiej grupy było przygotowanie kart do ewaluacji, czy dodatkowych działań z uczniami.

Podczas prowadzenia projektu dbały o przemienność form pracy i różnorodność aktywności, aby utrzymać ciekawość dzieci. Ważny był element wyzwania w większości działań i możliwość bezpośredniego zaobserwowania efektów pracy. Uczniowie mieli szansę  doświadczyć tego, że szkoła i pracujący w niej nauczyciele są otwarci na ich pomysły i pozwalają na prezentowanie swoich rozwiązań.

Ostatniego dnia projektu uczniowie otrzymali ankiety podsumowujące, w których mieli napisać, czego się nauczyli podczas trwania współpracy. Jeśli nie potrafili wskazać niczego konkretnego, pisali lub rysowali, co im się najbardziej podobało (głównie młodsi).

W trakcie poznawania się z liderem grupy partnerskiej oraz między grupami (za pomocą przesyłanych zdjęć), coraz bardziej doceniałyśmy wartość komunikowania się naszych uczniów. Zdecydowałyśmy wówczas połączyć się przez Skype: raz na rozpoczęcie projektu i przywitanie, drugi raz po lekcji z robotami. Były to najbardziej emocjonujące lekcje dla obu grup.

Tworzenie pikselowych dzieł sztuki (pixel art) było nie lada wyzwaniem, ale muszę przyznać, że jeszcze nigdy nie widziałam moich uczniów tak skoncentrowanych, jak podczas zajęć wprowadzających do kodowania. Nie zorientowali się, jak śledząc kod strzałkowy, dyktując go i odsłuchując utrwalają kierunki prawa-lewa i ćwiczą wyobraźnię przestrzenną. Gotowe prace (m.in. pikselowe logo eTwinning, czy logo szkoły) w dumą wieszali na klasowej tablicy.

Koordynatorka