Bringing Generations Together

Bringing Generations Together

 

Nazwa szkoły:
Zespół Oświatowy im. Sybiraków w Rozbitym Kamieniu

Koordynatorzy:
Małgorzata Bielińska

Szkoła partnerska:
Liceul Teoretic Ion Creangă (Mołdawia)
Bundesgymnasium und Bundesrealgymnasium Braunau am Inn, Austria
Bundesgymnasium/ Bundesrealgymnasium Wels, Austria
Institut Notre-Dame, Belgium
Inoi Highschool – Kastoria, Greece
1. Gymnasium München, Germany
Beylikdüzü Amerikan Kültür Koleji, Turkey
Osnovna škola Retkovec, Croatia
Gymnázium Vysoké Mýto, Czech Republic
OŠ “Ivo Andrić”, Serbia
Gymnázium Tvrdošín, Slovakia

Obszary tematyczne:
informatyka, geografia, historia/WOS, sztuka, plastyka, muzyka, j. polski, język obcy

Języki:
angielski

Strona projektu:
https://twinspace.etwinning.net/22109/home

Nagrody i wyróżnienia:
Krajowa i Europejska Odznaka Jakości
Laureat konkursu Nasz projekt eTwinning 2018

 

Tematyka projektu początkowo nie spotkała się ze zbytnim entuzjazmem – …Bo jak tu rozmawiać z babcią, jak ona żyje w innym świecie…  Taką opinią przywitali mnie uczniowie po tym, jak poinformowałam ich o przystąpieniu do projektu – była to pierwsza współpraca, do której dołączyłam bez konsultacji z nimi.

Jednak po kilku działaniach podjętych w ramach projektu okazało się, że babcia i dziadek są bardzo mocno osadzeni w tym samym świecie co nastolatkowie. Udało im się odnaleźć wspólny język, a po chwili uświadomili sobie, że bez dziadków i ich troski o kulturę i tradycję nie byłoby tego co jest teraz.

Projekt miał na celu poznanie starszego pokolenia, zapoznanie z ich marzeniami, celami oraz wartościami jakimi kierowali się w życiu, porównanie tych marzeń oraz realiów życia w różnych częściach Europy i uświadomienie sobie, że pomimo wielu różnic kulturowych i indywidualnych, wszyscy jesteśmy tacy sami.

Babcie i Dziadkowie chętnie udzielali odpowiedzi w ramach wywiadów przeprowadzanych przez uczniów, oraz z radością, wspólnie z wnukami wyszukiwali zdjęcia, które chcieli pokazać innym uczestnikom projektu. Młodzież wraz dziadkami odkrywała na nowo ich młodość. Dziwili się, że ci spokojni, ułożeni ludzi też byli w młodości niesforni i przysparzali problemów swoim rodzicom. Owszem, rzeczywistość się zmieniła, ale chęć zdobywania i odkrywania świata towarzysząca młodemu pokoleniu pozostała taka sama.

Porównując obecne realia ze wspomnieniami dziadków oraz informacjami z partnerskich szkół uświadomili sobie, że troski, problemy, jak i radości były niemal identyczne bez względu na miejsce zamieszkania, a życie (choć warunki były wtedy trudniejsze) ma taki sam urok. Młodzież choć przez chwilę skupiła się na nierozerwalnej nici, która wszystkich nas łączy ze sobą i pozwala nam być tym kim jesteśmy.

Same zadania wykonywane były na różne sposoby – często były to grupy międzynarodowe. Ten układ najbardziej motywował uczniów do pracy.

Pierwszym zadaniem podjętym w projekcie było przedstawienie swojej szkoły i miejscowości.  Na zajęciach z geografii i historii uczniowie zdobywali informacje na temat położenia krajów uczestniczących w projekcie, ich związków historycznych, a także geograficznych z Polską. Samodzielnie wyszukali informacji o krajach partnerskich. W okresie świątecznym wysłali także własnoręcznie przygotowane kartki (tworzyli je na zajęciach z plastyki i techniki).

Główną aktywnością było oczywiście przeprowadzanie i opracowywanie wywiadów. Zadanie to miało ścisły związek zarówno z j. angielskim, jak i ojczystym. Każdy mógł poczuć się jak fotoreporter, który przeprowadza wywiad, a potem nanosi korektę by móc go w końcu opublikować. Najwięcej radości sprawiło im jednak tworzenie opowiadań o naszych seniorach. Z niecierpliwością oczekiwali na dalsze części historii dopisywane przez kolejnych partnerów. W trakcie trwania prac uczestnicy projektu porozumiewali się za pomocą Facebooka (specjalnie założona grupa projektowa), Messengera, poczty elektronicznej a także narzędzi na platformie TwinSpace.

Materiały dotyczące projektu zamieszczane były na stronie internetowej szkoły oraz Gminy, co widocznie wpłynęło na pozytywny odbiór szkoły w środowisku lokalnym.

Mocną stroną projektu były też relacje pomiędzy uczestnikami . Młodzież przez ten czas zdążyła się ze sobą zaprzyjaźnić . Kontakty utrzymywane są nadal. Wiele miesięcy po zakończeniu realnej współpracy wciąż spotykają się online, rozmawiają, grają w sieci. Choć początkowo uczniowie nie byli zbyt entuzjastycznie nastawieni , to bardzo zżyli się ze sobą i bardzo polubili aktywności projektowe. Im bliżej było końca współpracy, tym bardziej żal było im się z nią rozstawać.

Efektem końcowym, podsumowującym wszystkie działania, było stworzenie e-booka  A dialogue between two generations.

Wszystkie materiały tworzone w ramach projektu znajdują się na jego TwinSpace.